Rano w ogrodzie jest cicho.
Ale Tola wie, że to, co ciche, często ma najwięcej do opowiedzenia.
Wsłuchuje się w kwiaty, które rozchylają płatki…
w liście szeleszczące na powitanie…
w śpiew ptaka za oknem…
w wodę kapiącą z konewki.
Kap, kap, kap…
I w ciche kroki Luny na ciepłych kamieniach.
A gdy dzień dobiega końca, ogród śpiewa im na dobranoc.
Zamknij oczy.
Posłuchaj uważnie.
Ogród wciąż śpiewa.
Jutro Tola znów będzie słuchać.
Bo każdego dnia ogród ma dla niej nową kołysankę.